Szkło laboratoryjne może być wykonane z różnych składników. Najpopularniejszymi rodzajami szkła według składu są:

1. szkło borokrzemowe
2. szkło sodowo-wapniowe
3. szkło krzemionkowe

Poniżej znajdują się dokładniejsze opisy poszczególnych rodzajów szkła.

Szkło borokrzemowe

Szkło składające się głownie z piasku kwarcowego (SiO2) oraz kwasu borowego (B2O3). Zawartość tlenku boru determinuje dalsze właściwości otrzymanego szkła, zarówno w kwestii jego topnienia jak i odporności chemicznej. Wyróżniamy wiele rodzajów materiałów powstałych ze szkła borokrzemianowego. Podstawowe rodzaje możemy podzielić według rozszczepialności cieplnej:

• szkło charakteryzujące się rozszczepialnością cieplną 50÷65·10-7. Szkło to charakteryzuje się wysoką odpornością chemiczną. Zazwyczaj używane jest jako opakowanie penicyliny, surowic, krwi i szczepionek. W przypadku tego rodzaju szkła mniej istotna staje się odporność na zmiany temperatury.

• szkło charakteryzujące się rozszczepialnością cieplną 45÷50·10-7. Szkło łączące dość wysoką odporność chemiczną z większą odpornością na zmiany temperatury od poprzednika. Główny materiał wszelkiego rodzaju zlewek, butli laboratoryjnych, deflegmatorów itp.

• szkło charakteryzujące się rozszczepialnością cieplną 32÷45·10-7. Szkło znajdujące zastosowanie głównie w miejscach gdzie odporność chemiczna jest czynnikiem drugorzędnym – główny nacisk w tego rodzaju szkłach kładzie się na odporność termiczną.

Szkło sodowo-wapniowe

Szkło to potocznie nazywane jest szkłem „zwykłym” i stanowi połączenie różnych tlenków. Najczęściej spotykamy się z nim na co dzień (szkło gospodarcze, . Odporne na nagłe zmiany temperatur jednak dość kruche.  Temperatura topnienia wynosi 1400÷1460°C. Temperatura wyborowa 1180÷1240°C. Temperatura odprężania 550÷580°C. Wytrzymałość na zmiany temperatury 90÷120°C.

Szkło krzemionkowe

Szkło to zawiera znaczące ilości czystego ditlenku krzemu. Posiada niski współczynnik rozszerzalności cieplnej. Ma niską odporność na działanie alkaliów (roztworów wodorotlenków litowców i wapnia), gorącego kwasu fosforowego, fluorowodoru, soli fluoru,  kwasu fluorowodorowego. Dużo lepiej radzi sobie za to z silnymi kwasami. Szkło krzemionkowe charakteryzuje się doskonałą przepuszczalnością światła (od podczerwieni do nadfioletu). Szkło krzemionkowe znajduje głównie zastosowanie w produkcji naczyń używanych w laboratoriach, światłowodach, tworzenia precyzyjnych elementów mechanicznych, lamp rtęciowych itp.

Podczas pracy laboratoryjnej często zadajemy sobie pytanie, z jakiego materiału powinien być wykonany sprzęt używany do poszczególnych aplikacji. Właściwy wybór uwarunkowany jest odpornością chemiczną, termiczną, a w przypadku konieczności zachowania jałowych warunków analiz również możliwością zastosowania odpowiedniej metody sterylizacji. Poniżej postaramy się przybliżyć Państwu właściwości pewnych materiałów.

Szkło sodowo-wapniowe AR-GLAS®
Szkło sodowo-wapniowe AR-GLAS® charakteryzuje się dobrymi właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Z powodzeniem może być wykorzystywane do wytwarzania pojemników i akcesoriów, które powinny wykazywać odporność na wpływ substancji chemicznych w krótkim czasie i nie będą poddawane obciążeniom termicznym (np. pipety i probówki).
AR-GLAS® odpowiada 2 w 5 klasach hydrolityczności, a odporność na działanie kwasów i ługów mieści się odpowiednio w 1 i 2 klasie trzystopniowej skali. Szkło sodowo-wapniowe znajduje zastosowanie w farmacji, medycynie, przemyśle kosmetycznym i spożywczym.

Czytaj dalej »