Lejek

Lejek stosuje się do nalewania i przelewania cieczy oraz sączenia. W zależności od przeznaczenia różnią się długością i szerokością rurki odprowadzającej oraz średnicą podstawy stożka. W pracach preparatywnych, gdy chodzi o sączenie gorących, nasyconych roztworów, stosuje się lejki z krótką i szeroką szyjką, do celów analitycznych używa się najczęściej lejków z długą rurką. Do szybkiego sączenia stosuje się lejki, które w dolnej części stożka mają wgłębienia poprzedzielane żeberkami.

Czytaj dalej »

Naczyńko wagowe

Naczyńka wagowe są to płaskodenne naczynia z doszlifowanymi korkami szklanymi, służące do dokładnego odważania substancji. często przechowuje się w nich substancje, które chcemy chronić przed wpływami zewnętrznymi. Naczyńka wagowe mają różne średnice i wysokości. bardzo małe ilości substancji odważa się w naczyńkach leżących, czyli tzw. pieskach. Do odważania substancji, z których zamierza się sporządzić roztwory w kolbach mierniczych służą tzw. świnki. Naczyńka wagowe wykonane są z cienkiego i kruchego szkła. Czasem można spotkać elementy zbudowane z tworzyw sztucznych będące bardziej wytrzymałe.

Naczyńko wagowe

Czytaj dalej »

Szklany sprzęt laboratoryjny można podzielić na grupy wg jego zastosowania.

1. Probówka

Probówki mogą mieć różne kształty i wymiary. Najczęściej spotyka się probówki w postaci rurek szklanych z kulistym dnem i wywiniętym brzegiem. Stosuje się je do wykonywania doświadczeń z małymi ilościami substancji. Przy przeprowadzaniu reakcji, a szczególnie przy ogrzewaniu, należy pamiętać, że znajdująca się w probówce ciecz nie powinna zajmować więcej niż jedną trzecią jej objętości. Probówkę ujmuje się za górną część trzema palcami lub – jeżeli jest gorąca – drewnianą łapką. W razie potrzeby probówkę zamyka się korkiem. Lepszym sposobem mieszania zawartości probówki od jej potrząsania jest wprowadzenie do niej bagietki (pręcik szklany obtopiony z obu końców) i poruszanie nim w kierunku pionowym. Przed umieszczeniem probówki w płomieniu należy wyjąć korek. Do płomienia wprowadza się je stopniowo i ostrożnie. Ogrzewa się górną warstwę cieczy.

Ogrzewając dno można spowodować wykipienie zawartości probówki. Otwarty koniec powinien być przy ogrzewaniu tak skierowany, by wypryskująca ewentualnie ciecz nie zrobiła szkody pracownikowi wykonującemu doświadczenie i jego otoczeniu. Do badania i ogrzewania substancji stałych należy używać probówek ze szkła odporniejszego. Do ustawienia probówek służą specjalne statywy.

Czytaj dalej »